/ home / contact

E-mail van Patrick Brems aan Hilde E. Gerard

Gepubliceerd met toestemming van Patrick Brems.
De weergegeven tekst is ongewijzigd overgenomen en enkel in een HTML-jasje gestoken.


Dag Hilde

Ik was sowieso van plan je dit weekend te mailen. Gisteren heb ik "Moord bij kaartlicht" uitgelezen. Donderdagmorgen kreeg ik een mailtje van de Standaard Boekhandel Mechelen dat je boek binnen was, even na schooltijd ben ik het boek dan gaan oppikken. Donderdag- en vrijdagavond heb ik "Moord bij kaartlicht" dan gelezen, bij koffie, gebak en leeslamp, gezellig in de zetel.

Detective- en moordverhalen zijn van kindsbeen al mijn ding geweest. Eigenlijk is het allemaal begonnen met "Moord in de OriŽnt-Express" van Agatha Christie, toen ik twaalf was... Op mijn tweeŽnveertigste ben ik nog altijd even geboeid door een spannend en mysterieus moordverhaal. En dat geldt dus ook voor "Moord bij kaartlicht". Dat je verhaal zich afspeelt op een realistische locatie is absoluut een pluspunt. Dat is evenzeer van toepassing op je twee vorige moordverhalen. Ik ken Turnhout wel zo'n beetje, zeker de omgeving rond het cultureel centrum De Warande, de afbeelding op de cover herkende ik dus onmiddellijk. Erg leuk als je met Steve kan meespeuren en locaties herkent. Ik ben nogal fan van "De Da Vincicode" en boeken die in de nasleep hiervan zijn geschreven: combinatie van kunst en misdaad. Dat de Dodendanskaarten (ook al zijn ze fictie, zoals je op 't einde schrijft) erbij betrokken worden, vind ik erg geslaagd. Ik geef Nederlands aan kunstklassen, dus kan je toch altijd een link leggen met bestaande schilderijen, afbeeldingen van de Dodendans bijvoorbeeld. Jaarlijks laat ik de "Danse Macabre" van Camille Saint-Saens beluisteren en het gedicht lezen waarop het muziekstuk is gebaseerd. Of we bespreken de Dood op tarotafbeeldingen. Vanaf nu kan ik dus ook fragmenten uit je allernieuwste werk citeren.

Ik kan best genieten van een boek an sich, maar ik wil dat een boek vooral iets losmaakt of mij inspireert, ongetwijfeld beroepsmisvorming: een link met een ander boek, met een kunstwerk, de wens om Turnhout met het boek te gaan verkennen. In de zomervakantie ga ik zeker eens een dagje naar Turnhout komen om locaties te spotten. Ik heb al begrepen dat de toeristische dienst van Turnhout je boek ondersteunt.

Wat de stijl betreft: je derde boek leest nog vlotter dan de vorige twee. Ik heb het dan niet alleen over de zinnen die meer vloeien, maar vooral over de woordenschat. "Moord bij kaartlicht" heeft echt wel een rijk vocabularium. Dat zie je in de gesprekken, waar heel wat synoniemen worden gebruikt voor 'zeggen'. Je weet de toon van de personages genuanceerd te vatten. Die subtiliteit valt voor mij het meest op, als je de lichaamstaal van de personages beschrijft: adem inhouden, lichaam tegen de muur drukken, uitgestoken hand weigeren, ... Je zegt niet zozeer wat de personages voelen, maar je laat het de lezer nog meer zien dan in de vorige twee moordromans.

...

Groeten van Patrick